Şüphesiz, kırsaldaki yurttaşlarımızın başka yerlere göç etme nedenleri vardır ve bu nedenler akan yıllar içinde ülke yönetiminde söz sahibi olanlarca da bilinmekte, gerekli önlemler alınmadığından günümüzde kırsal kesimlerdeki nüfus oran %7’ye kadar gerilemiştir maalesef…
Yıllar önce kırsal kesimler vatandaşlarımızın zorunluluk arzeden hizmetlere kavuşturulup kendilerine ekmek kapısı aralanmış olsaydı, başak yerlere göç etmek mecburiyetinde kalmazlardı ve gelinen noktada, bu olumsuzluğu gidermenin artık mümkün olmayacağı anlaşılmakta… Bu yörelerimizden başka yerleşim alanlarına halen de göçler devam ettiğinden, yakın bir gelecekte kırsalın tamamen boşalması ihtimali var ve buna rağmen ciddi önlemlerden söz edilmemekte…
Kırsal alanlardaki göçü önlemek ve göç edenlerin kırsala dönüşlerini sağlamak gayesiyle yaşama geçirilen Köye Dönüş Projesinden arzulanan sonucun alınmaması göç edenlerin artık geriye dönme niyetinde olmadıklarının göstergesidir ve bu durum ülke ekonomisine zarar verirken, göç alan yörelerde de hizmetlerin yaygınlaştırılması nedeniyle sıkıntılara yol açmaktadır haliyle… Sadece nüfusu 16 milyonu bulan İstanbul’umuzu göz önünde bulundurduğumuzda, sıkıntının vahameti daha iyi anlaşılacaktır mutlaka ve 3 milyon insanın içme suyu ile 16 milyon insanın içme suyunu temin etmek arasındaki farkı düşünmek yeterlidir kanımca…
Bir zamanlar ülke gündemine getirilen Köy-Kent Projesini ülke yönetiminde söz sahibi olan siyasiler önemsemiş olsaydılar, bu denli boşalmayacaktı kırsal alanlarımız… Şu an işsizliğin had safhaya ulaşmasının en önemli nedenlerinden biri, kırsal kesimlerdeki insanlarımızın bulundukları yerde yaşamlarını idame ettirecek bir işe kavuşturulmamış olmalarıdır ve göç alan yörelerimiz de aldıkları göç yüzünden işsizlik sıkıntı içine düşüyorlar bu olumsuzluk yüzünden… Bölgemizdeki gelişmelerden en çok zarar gören ülkemizde yaklaşık 4 milyon Suriye’li mültecinin barındırılması da, işsizliğin boyutlarını büyütmüştür daha da…
Kırsalı terk eden vatandaşlarımızın bazılarını da tarım sektöründe uğraş verenlerdir ve gelir dağılımında umduklarını bulmadıklarından, mesleklerini terk etmek mecburiyetinde kalırlarken, bu sektör sayesinde bir zamanlar dünyanın kendi kendine yeterli 7 ülkesinden biri olan ülkemiz, başta Buğday olmak üzere çok sayıda tarımsal ürünü daha başka ülkelerden ithal etmek mecburiyetinde kalmış bulunmakta…
İçinde bulunduğumuz ekonomik koşullara baktığımda, kırsalı terk etmiş olan vatandaşlarımızı tekrar kırsala özendirme şansımız bulunmadığına hükmediyorum ister istemez…
çok yerinde ve haas konulara değinmişsiniz